Societies in Persian literature

Societies in Persian literature

Textual Implications in Redefinition of Verbal Violence in Hafez’s Divan

Document Type : Original Article

Authors
majid houshangi 1
nasrin faghih malek marzban 2
parisa ahmadi 3
1 Assistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Literature, Alzahra University, Tehran, Iran
2 Associate Professor, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Literature, Alzahra University, Tehran,
3 MA in Persian Language and Literature, Faculty of Literature, Alzahra University, Tehran, Iran
10.30488/sipl.2024.452650.1056
Abstract
Verbal violence refers to any speech in which the speaker antagonistically exploits specific words and phrases to control, humiliate, coerce, threaten, ridicule, and quip his/her audience. Also, it refers to promiscuity in the speaker’s discourse. Social critics’ verbal system largely has an aggressive structure. As a social critic, Hafiz reflected his critique in his divan. Thus, his work can be a fresh, intersecting, social arena to examine verbal violence in his critical and individual encounter with a dominant ideological system. The current study will initially survey various definitions of violence. Then, it will define violence in the contemporary world. Afterward, it will concentrate on the violence within Hafiz’s divan. It will demonstrate that violence in Hafiz’s poetry is divided into verbal and nonverbal violence. The former has two categories: implicit and explicit. Given the implicit violence, it is the product of the poet’s imagination.  Lastly, the current article will study ‘inversion’ in the divan. The study results highlight the different degrees and types of verbal violence in Hafiz’s poetry when one pays attention to the implications of violence and its subject and addressees. Furthermore, findings indicate that Hafiz directly or indirectly employs vulgar and sarcastic expressions and descriptions in his relation to others at individual and social levels. Indeed, Hafiz’s verbal violence can create in his addressees a sense of abandonment, frustration, sorrow, and humiliation. Given the modern definitions of violence, one can classify with literary works containing high frequency of violence
Keywords
Violence
Verbal Violence
Textual Implications
Satire
Hafiz
  • ابوالمعالی، خدیجه و زهره موسی­زاده (1391). پرخاشگری: ماهیت، علل و پیشگیری با ضمیمۀ ماهیت و پیشگیری از پرخاشگری از دیدگاه اسلام، تهران: ارجمند.
  • اسدی، مسعود و سالار رضایی­نژاد و میرنادر میری (1390). «رابطۀ مذهب­گرایی و عوامل جمعیت‌شناختی با گرایش به خشونت و رفتار جنسی پرخطر در دانشجویان دختر و پسر»، زن و مطالعات خانواده، سال 3، شماره12، صص: 13-25.
  • افتخاری، اصغر ( 1379). خشونت و جامعه، تهران: سفیر.
  • افقری، اکبر (1379). «جامعه شناسی زبان و ضرورت تدوین نظریه مستقل»، مجموعه مقالات کنفرانس زبان‌شناسی کاربردی، سید علی میرعمادی، تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.
  • انوشه، حسن(1381). فرهنگ­نامۀ ادبی فارسی( اصطلاحات، موضوعات ومضامین ادب فارسی)، جلد2، تهران: سازمان چاپ و انتشارات.
  • پارسامهر، مهربان و معصومه یوسفی شیخ­رباط و مهران بندری (1399). «بررسی رابطه ناکامی و خشونت روانی و کلامی مردان و زنان در خانواده­های شهر اصفهان»، مطالعات اجتماعی روان­شناختی زنان، سال18، شماره1، صص: 131-168.

 - حاج نصیری، حمیده و رضا قانعی قشلاق، مریم کرمی، مریم طاهرپور، مرضیه خاتونی، کوروش سایه میری (1395). «خشونت های جسمی، جنسی و عاطفی در میدان زنان ایرانی: مرور سیستماتیک و متاآنالیز»، مجلۀ علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان، دورۀ 21، شماره6، صص: 110-121.

- حافظ، شمس­الدین محمد (1362). دیوان، تصحیح  محمد قزوینی و قاسم غنی، تهران: زوّار.

  • حافظ، شمس­الدین محمد (1362). دیوان، تصحیح سید ابوالقاسم انجوی شیرازی، تهران: جاویدان علمی.

- حلبی، علی اصغر(1364). مقدمه­ای بر طنز و شوخ طبعی در ایران، تهران: پیک.

- حیدری چروده، مجید (1389). «تحلیل جامعه­شناختی تاثیر رفتار قربانیان خشونت و ارتباط آن با رفتار خشونت­آمیز علیه آنان»، بررسی مسائل اجتماعی ایران، سال 1، شمارۀ 2، صص: 55-79.

- درویش­پور، مهرداد (1378). «چرا مردان به اعمال خشونت علیه زنان ترغیب می­شـوند؟»، مجلـۀ زنـان، سال هشتم، شمارة 56، صص: 50-56.

- دهخدا، علی­اکبر (١٣٤٧). لغت نامه، تهران: سازمان لغت­نامه.

- رحمانی، حسین (1399). «تأثیر خشونت کلامی زیسته بر دیگران در نمایش­نامۀ پلکان»، زبان و زبان­شناسی، دورۀ 16/1، شمارۀ 31، صص: 155-171.

- شفیعی کدکنی، محمد رضا (1372). مفلس کیمیا فروش، تهران: سخن.

- شمیسا، سیروس (1375). بیان و معانی، تهران:  فردوس.

- صفری، جهانگیر (1378). «نقد و بررسی طنز، هجو و هزل از مشروطه تا 1332»، رسالۀ دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران.

- ضمیری بلسبنه، مریم و نادر افقی و فردین علیخواه (1396). «تحلیل جامعه­شناختی ناسزاگویی در گفتار به مثابه یک پادفرهنگ - پژوهشی در سطح شهر رشت»، جامعه­‌پژوهی فرهنگی، سال 8، شمارۀ 4، صص: 63-98.

- عمید، حسن (١٣٧٤). فرهنگ عمید، تهران: امیرکبیر.

- غلام­شاهی زارچویی، محمد (1398). «بررسی جرم­شناختی خشونت­های کلامی( مطالعۀ موردی شهر کرمان)»، پایان­نامۀ کارشناسی­ارشد، دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران.

- فولادی، عقیل (1386). «والای اخلاقی و زیبایی شناسی کانت»، حکمت و فلسفه، سال سوم، شمارۀ اول، صص: 39- 46.

- کانت، ایمانوئل (1381). نقد قوه حکم، عبدالکریم رشیدیان، تهران: نی.

- کریمی، فاطمه (1390). «بررسی انواع خشونت­ کلامی و عوامل پدیدآورندۀ آن از نظر دانش­آموزان و معلمان»، پژوهش­نامۀ حقوقی، سال دوم، شمارۀ دوم، صص102-85.

- کربلایی­صادق، مهناز و مهدیس میرزاده و فرهاد فریدزاده (1396). «بررسی الگوی خشونت کلامی در آثار ادبی معاصر: رویکردی نقش­گرا»، دومین کنفرانس بین­المللی ادبیات و زبان­شناسی.

 - کزازی، میرجلال­الدین (1368). زیبایی­شناسی سخن پارسی ( بیان)، تهران: مرکز.

- محبوبی، طاهر و حسین سلیمی و سید عدنان حسینی (1394). «تأثیر آموزش خودکنترلی هیجانی بر کاهش پرخاشگری کلامی دانشجویان دانشگاه پیام نور»، شناخت اجتماعی، سال 4، شمارۀ 2، پیاپی 8، صص: 124-136.

- معین، محمد (1371).  فرهنگ فارسی، تهران: امیرکبیر.

- میرخلیلی، محمود (1379). «خشونت و مجازات»، کلام نقد، شمارۀ 14 و 15، صص: 124-153.

- نیچه، ویلهم فریدریش (1386). ارادۀ قدرت، مجید شریف، تهران: جامی.

- هزاوه­ای، محمدرضا ( 1383). «معنا­شناسی خشونت»، مطالعات راهبردی زنان، سال 6، شمارۀ 23، صص: 13-40.

- یاری­قلی، بهبود و محمد حرفتی سبحانی و جواد قصاب­زاده و حبیبه رحیمی (1397). «تجربیات معلمان از عوامل زمینه­ساز خشونت در مدارس: مطالعه پدیدارشناسانه»، اندیشه­های نوین تربیتی، دوره 14، شمارۀ 1، صص: 159-197.

  • Walsh and Beaver (2009). Biosocial criminology: New directions in theory and research first: published by Rutledge.
  • Oxford Advanced Learners Current English (2009). Seventh Edition, Sally
    Wehmeier, Oxford University press.