Societies in Persian literature

Societies in Persian literature

Dissection of Trust in Political Discourses in kalila wa-Dimna

Document Type : Original Article

Author
Associate Professor, Department of Persian Language and Literature, Shahrekord University, Shahrekord, Iran
Abstract
Employing the descriptive-analytical approach, the present article examines ‘trust’ in the political discourses reflected in Kalila wa-Dimna. It aims at evaluating five components: security, class system, kinship, enemy, and wrongdoers in relation to trust. The study’s findings indicate that there are various discourses about trust, depending on the conditions and states in which the characters are placed. Given the king’s relationship with his courtiers, there are three noticeable discourses. The first discourse is caution. It emphasizes the need to limit the scope of trust. The second is opportunism, which holds that trust is accessible. The last discourse is reformation, assuming that the king can restore trust by forgiving flaws and using his reason. Given the selection of agents and executives in the dominant political discourse, the basis of trust is power, wealth, and kinship. However, the alternative discourse, supported by the powerless class, stresses personal meritocracy. Considering trust in the enemy, there are three types of trust: complete mistrust, rational trust, and trust based on individual characteristics. The degree of trust in wrongdoers depends on their social positions and the offences they commit. The flaws of the powerless are condoned, but the wrongdoing of the powerful class, even though minor, makes rebuilding trust difficult. In conclusion, it can be argued that in the political discourses reflected in Kalīla wa-Dimna, there is the possibility of crossing class boundaries and reconsidering power relationships, as well as establishing traditional norms. According to this study, trust in Kalīla wa-Dimna is influenced by class position, social background, and reformers’ strategies.
Keywords
Subjects

 آشوری، داریوش (1385). دانشنامة سیاسی، تهران: مروارید.
- آهی، محمد؛  مهربان ممدوح، فاطمه (1393). «عمل­گرایی (پراگماتیسم) در کلیله ­و دمنه»، متن­پژوهشی ادبی، دورة18، شمارة 61: 63-82.
- ابن‌بلخی (1395). فارسنامه، تصحیح گای لیسترانج و رینولد الن نیکلسون، تهران: اساطیر.
- افلاطون (1374). جمهور، ترجمة فؤاد روحانی، تهران: علمی و فرهنگی.
- تقوی، محمد (1376). حکایت­های حیوانات در ادب فارسی، تهران: علمی فرهنگی.
- ثعالبی نیشابوری، عبدالملک بن محمد بن اسماعیل(1368). تاریخ ثعالبی، مقدمة زتنبرگ، دیباچۀ مجتبی مینوی، پیشگفتار و ترجمة محمد فضایلی، تهران: نشر نقره.
- حقدار، علی­اصغر(1382). قدرت سیاسی در اندیشۀ ایرانی از فارابی تا نائینی، تهران: کویر.
- دلاویز، محسن؛ همکاران (1399). «تأملی تطبیقی در مفهوم سرمایۀ اجتماعی از دیدگاه پاتنام و فوکویاما»، جامعه­شناسی سیاسی ایران، دورة 3، شمارة4: 2288-2306.
- دهقانیان، جواد (1390). «بررسی کارکرد قدرت و فرهنگ سیاسی در کلیله ­و دمنه»، متن­شناسی ادب فارسی، دورة3، شمارة1: 91-104.
- ربانی، علی؛ شایگان فرد، فرهاد (1389). «فرهنگ سیاسی ایران و مؤلفه­هایش»،  فصلنامة سیاست، دورة 40، شمارة4: 123-141.
- رزاقی، سهراب (1375). «مؤلفه­های فرهنگ سیاسی ما»، نقد و نظر، دورة2، شمارة 7-8 :200-213.
- سعدی، مصلح ابن عبدالله (1384). کلیات سعدی، به تصحیح محمدعلی فروغی، تهران: شقایق.
- شاکری، عباس؛ همکاران (1393). «بررسی اثر اعتماد بر نوآوری در کشورهای با درآمد متوسط(با تأکید بر شعاع بی­اعتمادی فوکویاما)»، فصلنامة علوم اقتصادی، دورة 8، شمارة 29: 19-48.
- صادقی، ستار (1400). اعتماد اجتماعی؛ جادوی تعامل در جامعۀ مدرن، قم: یاس بخشایش.
- طباطبایی، جواد (1375). زوال اندیشۀ سیاسی در ایران، تهران: کویر.
- طباطبایی، جواد (1385). درآمدی بر تاریخ اندیشۀ سیاسی در ایران، تهران: کویر.
- ظاهری، ابراهیم (1403). «جایگاه اعتماد و مؤلفه­های اعتمادزا در کلیله و دمنه»، پژوهش­های میان­رشته‌ای زبان و ادبیات فارسی، دورة3، شمارة1: 129-151.
- عباس­نژاد، حسین؛ همکاران (1399). «بررسی کارکرد رفتار سیاسی- سازمانی در حکایت شیر و گاو در کلیله ­و دمنه»، دهخدا، دورة13، شمارة50: 197-218.
- عسگری، حشمت­الله؛ سجاد، شرافت (1392). «تحلیل عوامل مؤثر بر شکل­گیری اعتماد اجتماعی در جوامع روستایی؛ مطالعۀ موردی: دهستان هجدان دشت، شهرستان مهران»، پژوهش­های روستایی، دورة4، شمارة4: 851-879.
- علی­پور، پروین؛ همکاران (1388). «اعتماد و مشارکت»، جامعه­شناسی ایران، دورة 12، شمارة 2: 109-135.
- عنصرالمعالی، کیکاووس بن اسکندر (1335). قابوس­نامه، تصحیح و مقدمه امین عبدالمجید بدوی، تهران: کتابفروشی ابن سینا.
- غفاری، غلامرضا؛ نوابی، میثم (1388). «تبیین گستره و شعاع اعتماد اجتماعی در شهر کاشان»، دانشنامۀ علوم اجتماعی، دورة1، شمارة2: 207-231.
- قاسمی­، محمدعلی (1384). «اعتماد و نظم اجتماعی»، مطالعات راهبردی، دورة8، شمارة 27: 29-48.
- گروسی، سعیده (1386). «بررسی رابطۀ اجتماعی و احساس امنیت»، دانش انتظامی، دورة 9، شمارة2: 26-39.
- گیدنز، آنتونی (1377). پیامدهای مدرنیت، ترجمۀ محسن ثلاثی، تهران: مرکز.
- محسنیان­راد، مهدی (1386). «هنجارهای ارتباطی در ضرب­المثل­ها و یازده قرن اشعار فارسی»، مجلۀ جامعه­شناسی ایران، دورة 7، شمارة3: 153-179.
- محمودی­میمند، محمد؛ همکاران (1392). «شناسایی عوامل مؤثر بر اعتماد عام­گرایانه در سازمان­ها (مطالعۀ موردی: سازمان­های دولتی و عمومی شهرستان کاشان)»، پژوهش­نامۀ مدیریت تحوّل، دورة5، شمارة9: 172-195.
- منشی، نصراله (1381). کلیله و دمنه، تصحیح مجتبی مینوی، تهران: دانشگاه تهران.
- مهربانی­ممدوح، فاطمه؛ صدقی، حسین (1398). «تأثیر و بازتاب نظام طبقاتی و استبدادی در متون تعلیمی منثور فارسی(با تکیه بر اندرزنامه­های سیاسی قرن پنجم تا هفتم)»، زبان و ادب فارسی، دورة 72، شمارة 240:305-333.
- مینوی، مجتبی (1354). نامۀ تنسر، تهران: دانشگاه تهران.
-یاری، حامد؛  هزارجریبی، جعفر (1391). «بررسی رابطۀ احساس امنیت و اعتماد اجتماعی در میان شهروندان (مطالعۀ موردی ساکنان شهر کاشان)»، پژوهش­های راهبردی امنیت و نظم اجتماعی، دورة 1، شمارة 4: 139-58.
- یعقوبی جنبه­سرایی، پارسا؛ احمدپناه، فاتح (1390) «ساختار روایی کلیله­ و دمنه براساس گفتمان‌کاویِ تعاملِ رای و برهمن»، ادب­پژوهی، دورة 5، شمارة18: 71-100.